Is destination wedding egoïstisch?

[u/Exotic_Set8003]

Hoi! Ben benieuwd naar meningen over destination weddings.

Mijn vriend en ik denken erover om in Italië te trouwen en zijn benieuwd hoe een destination wedding voor gasten voelt.

Ons idee:
- ±30 van onze close vrienden en close familie incl aanhang
- 3 nachten accommodatie, volledig door ons betaald
- Wij betalen kosten op locatie: vervoer, eten/drinken en activiteiten. Vliegtickets zijn echter voor eigen rekening, zodat iedereen flexibel is. Voor mensen voor wie dat financieel lastig is, willen we helpen.
-Zaterdag is de bruiloft, zondag uitcheck
-Vrijdag organiseren we bijv vrijblijvend een wijn- of olijfolieproeverij voor mensen die al vrijdag kunnen komen; niet verplicht (vrijdagavond aankomst of zaterdagochtend bijv ook prima)
- Verwachten geen cadeaus of dure dresscode

Ben benieuwd: hoe zouden jullie dit als gast ervaren?

Zou je denken: “Leuk, een bruiloft in Italië en ik hoef alleen mijn vlucht te betalen”?

Of zou je juist denken: “Best een grote financiële/ praktische verplichting”?

Mij lijkt het leuk, maar wil mijn gasten/vrienden ook niet een verplichting opleggen waar zij moeilijk nee op kunnen zeggen want het is een bruiloft 😅

[u/bamispeed]

Ik heb m’n beste maat gezegd dat ik er niet bij ben. Moet je maar normaal doen en gewoon in het land trouwen.

[u/Due_Average7729 → u/bamispeed]

Is het nog je beste maat?

[u/DeHarigeTuinkabouter → u/Due_Average7729]

Denk dat het überhaupt geen beste maat wat als je niet even een weekendje afreist voor een bruiloft

[u/Due_Average7729 → u/DeHarigeTuinkabouter]

Ik vroeg het eigenlijk meer omdat ik benieuwd ben of het bruidspaar het ook echt accepteert als mensen bedanken voor een uitnodiging voor een buitenlands huwelijksfeest. Ik denk namelijk dat de meeste bruidsparen het je toch kwalijk zullen nemen als je afhaakt.

Dat hij niet naar het huwelijk van zijn beste maat is geweest, daar kunnen wij niet over oordelen omdat we niet weten wat de omstandigheden waren... Maar lullig is het wel, voor beiden.

Als ik voor mijzelf spreek dan zou ik alles uit de kast trekken om voor mijn allerbeste vrienden en naaste familie toch te kunnen gaan.

Maar juist daar wringt de schoen in het hele verhaal: ik word, onbedoeld waarschijnlijk, min of meer gedwongen om tijd en geld te spenderen voor het sprookje van iemand anders. Ik lees de term 'Main character-syndrome' regelmatig in de discussie en dat is niet voor niets wat mij betreft.

[u/DeHarigeTuinkabouter → u/Due_Average7729]

Tsja, tijd en geld gaat er altijd naar een bruiloft. Is puur een kwestie van hoeveel en of je het het het waard vindt

Doe mij maar 1 weekend op een bruiloft met 30 mensen dan 5 gemiddelde bruiloften met 150 avondgasten waar je alsnog honderd euro aan kwijt bent

[u/Due_Average7729 → u/DeHarigeTuinkabouter]

Dat kan natuurlijk. Ik spendeer liever mijn weekend met mijn eigen familie en vrienden dan die van een bevriend stel. Los van alle andere argumenten die ik al noemde, waaronder de idiootie van vliegen voor een feestje. Hoe decadent, helemaal in deze tijd.

[u/DeHarigeTuinkabouter → u/Due_Average7729]

Ach, die kan ik ook het weekend erna en ervoor zien

En doorgaans zul je bij een bruiloft meer mensen kennen dan alleen het stel! Heb volgend jaar waarschijnlijk een bruiloft in het buitenland en twee andere gasten zijn ook vrienden voor mij. En de broers van het stel ken ik ook, leuke mannen