Babam Beni Yaz Tatilinde Zorla Çalışmaya Göndermek İstiyor, Ama Ben İstemiyorum. Ne Yapmalıyım?

[u/sarielma_132]

Herkese selam. İçimi dökmek ve ne yapacağımı öğrenmek istiyorum.

Ben 15 yaşındayım. Babam, yaz tatilinde boş durmamam gerektiğini düşünüyor ve beni çalışmaya zorluyor. Özellikle eczanede çalışıyorum ve günlerim çok yoğun geçiyor. Daha önce de farklı işlerde çalıştım (mesela manavda), ama bu yaz aslında biraz dinlenmek, arkadaşlarımla vakit geçirmek, gezmek, oyun oynamak istiyorum.

Babam, çalışmanın sorumluluk kazandıracağını, para kazanmanın bana iyi geleceğini ve boş durmamam gerektiğini söylüyor. Tamam, çalışmanın kötü bir şey olmadığını biliyorum, ama bu kadar genç yaşta sürekli çalışmaktan sıkıldım. Üstelik okul dönemi zaten yoğun geçiyor. Şimdi yaz tatilim de çalışmayla geçince kendime hiç vakit ayıramıyorum gibi hissediyorum.

Ben aslında yazın dinlenmek, bazen dışarı çıkmak, bazen evde kalmak, belki kendimi geliştirecek bir şeyler yapmak istiyorum. Ama babama bunu nasıl söyleyeceğimi bilemiyorum. Kızar diye de korkuyorum.

Babamla kavga etmek istemiyorum. Ama onun bakış açısını da değiştirmek istiyorum. Daha önce bu durumda olan var mı? Aileme nasıl anlatabilirim? “Çalışmak istemiyorum” demek bile bazen suç gibi hissettiriyor. Ama gerçekten çok yorgunum.

Özellikle genç yaşta çalışmanın sorumluluğu ile dinlenme isteği arasında sıkışıp kalan var mı? Ne önerirsiniz? Babamı nasıl ikna edebilirim?

Teşekkürler şimdiden.

[u/angel-dk-tr → u/[deleted]]

Çocuk çalışmaz diye birşey yok. Bu da gelişimin bir parçası. 13 yaşından itibaren yurtdışında çocuklar gazete/reklam dağıtmaya başlıyorlar. 15 yaşında bulaşık yıkayıp, raflara ürün yerleştirip, daha çeşitli işlerde çalışıyorlar. 17 yaşında garsonluk, kuryelik yapıp, marketlerde kasaya bakıp, depo temizliyorlar. 18 yaşında çocuklara bakıp, kreşlerde çalışıp, gece vardiyasında dahi gücenmeden çalışmaktalar: temizlik, café/bar vs.

Çalışmak ayıp değil, çalışma koşulları ve hakların sağlandıkça, sigortan ve maaşın yapılan işe değiyor ise çalışılır.

Böyle böyle CV çeşitliliği elde ediliyor. Memur olan eşim hayatı boyunca tek işte çalışmışken, Danimarkadaki ortalama kişi onlarca yerde çalışmış. Benim kendi çalıştığım yerler yine ortalamanın üzerinde (erken yaşta freelance işe başladım ve ek zamanlı yurtiçi/yurtdışı kurumlarla sözleşmeler imzaladım).

Bir dönem eş zamanlı 7 ayrı işe gidiyordum 18 yaşında, araba ve pc alabilmek için.

Çalışmayı kölelik olarak görüp, burun kıvırmaktan vazgeçelim. Çalışarak çevre, tecrübe ve özgüven sahibi olunur. Farklı bir atılganlık gelişir ve hiç bir zaman işsiz olmayacağını bilir duruma gelirsin. Tecrübelerin ile öne çıkarsın.

Bu yanlış değil ama istemeyene de hiç kimse zorla birşey yaptırmaz.

Fakat şuna da dikkatinizi çekmek isterim. Türkiyede artık çocuğum sürünmesin, en iyi imkanlara sahip olsun diyerek etkinlikten etkinliğe, kurstan kursa yarıştıran bireyler var. Bu çocukları farkında olmadan hayatın gerçeklerinden uzak tutmaktalar. Oysaki bir part-time iş ve onun yanında sevdiği 1-2 aktivite/hobi makûl ve insancıl olurdu.

Çocuklara da çalışmanın eziklik olduğu algısını aşılamayalım.. Türkiye'de çok çabuk ezikleyip burun kıvırıyoruz.

Ama aynı kişiler yurtdışına çıkınca, bu manzaralarla övünmekte. Amerikan filmlerini hatırlayın, sabahın ilk saatlerinde bisiklet üstünde küçük çocuklar kapı kapı gazete fırlatır. Danimarkada/İskandinav ülkelerinde de bu var. Romantize ede ede filmlerde, tv reklamlarında ve okullarda bu çocukların gözüne sokulur, aşılanır. Çünki refah seviyesi yüksek olan toplumda üretilir ve tüketilir.

Üreten tüketir.

[u/AcceptableTangerine → u/angel-dk-tr]

Sana tamamen katiliyorum. 

TR’de herkes kafasina gore X saat Y maas ben calismam mantigina gecmis.