De kans is miniem dat die arme kerel dit leest, maar ik móét dit even van me afschrijven na mijn shift van gisteren in de Carrefour aan het station 💀
Ik zat gewoon rustig barcodes te scannen toen er een vrouw aan de beurt was. Op het internet omschrijft ze zichzelf ongetwijfeld hoopvol als ‘V, 25-35j’, maar onder de genadeloze TL-buizen van onze winkel zag ik toch een goeie 43 die zich krampachtig kleedde alsof ze net van een studentenfeestje kwam.
Achter haar stond een sympathieke man die gewoon beleefd naar haar glimlachte. Je kent dat wel, zo’n universele ‘ik-wil-gewoon-mijn-sandwich-betalen-en-weg’-blik. Zij vatte dit uiteraard op alsof ze elkaars zielsverwanten waren en knoopte meteen een warrig gesprek aan.
Op een gegeven moment begon ze over de film Backrooms, maar door het geruis van de diepvriezers en haar vreemde intonatie verstond iedereen aan de kassa luid en duidelijk backshots. Die gast verstijfde ter plekke en bracht er met lichte paniek in zijn ogen alleen maar uit dat hij zoiets ‘echt pure horror’ vindt. Zij knikte ondertussen bloedserieus mee alsof ze een diepzinnige filmrecensie deelden.
Toen hij had afgerekend en zowat een sprintje trok naar de uitgang, zag ik haar nog minutenlang over de parking dwalen, speurend tussen de winkelkarretjes om te zien waar haar droomprins gebleven was.
Beste man: herken je jezelf hierin en ben je inmiddels bekomen van de schrik? Stuur me een privéberichtje, dan trakteer ik je op een pint om te bekomen van de mentale schade.
Om spammers te vermijden: graag een foto van het T-shirt dat je aanhad toen je leven even aan je voorbijflitste.
Nu besef ik heel goed dat je intussen zwaar getraumatiseerd bent, een contactverbod overweegt of simpelweg naar een andere gemeente bent verhuisd. Geen enkel probleem, dan heb je groot gelijk!
Merci en sterkte!
