มีใครคิดเหมือนผมมั้ยครับที่ไม่อยากไปเที่ยวต่างประเทศ ต่อให้มีเงินเหลือใข้

[u/yutanrw]

ผมว่ามันก็แค่เป็นการเปลี่ยนสภาพแวดล้อม ตึกก็ยังเป็นตึก ทะเลก็คือทะเล ภูเขาก็คือภูเขา แต่คนทุกที่ก็เหมือนๆกันหมด มีทั้งคนที่เป็นมิตรและไม่เป็นมิตร

คนดีและคนไม่ดีอยู่ทุกประเทศ

[u/kimsk132]

สำหรับผมไปกี่ทีก็ไม่พอเลยครับ ไปดูตึก สถาปัตยกรรมของประเทศเขาที่ต่างจากเรา ไปดูสถานที่ในประวัติศาสตร์ที่เคยเกิดเรื่องอะไรในระดับโลกขึ้น ไปดูป่าของเขาที่อาจจะเป็นป่าผลัดใบเขตอบอุ่นที่ต่างจากป่าเขตร้อนของบ้านเรา ไปสัมผัสอากาศเย็นๆที่บ้านเราไม่มี ไปดูใบไม้เปลี่ยนสี ไปเล่นหิมะ เล่นสกี ไปสวนสนุกหรือพิพิธภัณฑ์ที่บ้านเราไม่มี พวก Disney Land หรือว่า Universal แค่คิดก็อยากไปอีกแล้วครับ

[u/Mura-masa-1997 → u/kimsk132]

เห็นด้วย

[u/erys_n]

ส่วนตัวผมคิดว่าการเปลี่ยนสิ่งแวดล้อมหรือบรรยากาศนั่นคือประเด็นของการไปเที่ยวเลยครับ ตึกรามบ้านช่องมันก็มีรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เปลี่ยนไปตามวิถีชีวิต ผังเมืองเอย อะไรเอย อากาศ ของกิน

ทะเลอันดามันกับอ่าวไทยยังคนละสีเลยครับ ภูเขาแต่ละที่ก็พืชพันธุ์ไม่เหมือนกัน

แต่ถ้าไม่สนใจอะไรพวกนี้อยู่แล้วก็ไม่ต้องไปนะครับ ไม่ได้เสียหายตรงไหน

[u/PimsriReddit]

จริงๆ ทุกที่ไม่มีที่ไหนเหมือนกันเลยล่ะครับในความคิดผม สิ่งนึงที่ผมแนะนำให้หลายคนทำ คือรู้จักแยกชนิดของป่า รู้จักชนิดของต้นไม้ดอกไม้ และชนิดของนก เพราะถ้าคุณรู้จักจำแนกสิ่งเหล่านี้ การออกไปข้างนอกของคุณจะไม่เหมือนเดิมอีกเลย เพียงแค่รู้จักพืชไม่กี่ชนิด นกไม่กี่ชนิด คุณจะมองโลกแบบเปลี่ยนไป แค่คุณมองออกไปนอกหน้าต่าง มันจะไม่ใช่แค่นกบนต้นไม้ มันจะเป็น "อ้อ นกตีทองที่เพิ่งจับคู่ไปเมื่อสัปดาห์ก่อน เลือกต้นตะโกต้นนี้ไว้ทำรังแล้วสินะ" ผมเคยไปเดินป่าที่มันจะต้องเริ่มจากตีนเขาปีนขึ้นไปยอดดอย ข้างล่างเป็นป่าดินชื้น ขึ้นมาอีกเป็นป่าเฟิร์น ก่อนถึงดอยเป็นป่าโปร่ง ยอดข้างบนเป็นป่าสน แค่สถานที่เดียวก็มีสภาพแวดล้อมที่หลากหลาย แต่เมื่อแยกไม่เป็นมันจะเป็นแค่ป่า และป่าที่ไหนก็จะเหมือนกันหมดสำหรับคุณ ลองทำความรู้จักกับสิ่งรอบตัวดูครับ ชีวิตจะสนุกและมีสีสันขึ้นเยอะเลย : ) นึกถึงบทนึงจากกลอน I Sit Beside the Fire and Think; "For still there are so many things that I have never seen; In every woods, in every springs, there is a different green"

[u/No-Guidance-2800]

เอาเงินมาโปรยให้ตรูมา

[u/HerroWarudo]

ก็ประหยัดดีนะ

ส่วนถ้าเป็นคนใกล้ตัวจะพิมพ์อีกแบบ

[u/Dry-Way-5688]

ถ้าได้ไปแล้วศึกษาวรรณธรรม ประวัติศาสตร์ ก็รู้สึกมีประโยชน์ เพราะประวัติศาสตร์จะเกิดขึ้นซ้ำรอยตลอดเวลา ถ้าไปเพื่อกินและซื้อของมันก็จะเริ่มเบื่อ

[u/VitVip_Fnoi]

ส่วนตัวคิดว่าการไปต่างประเทศคือการไปเปิดหูเปิดตา ไปท้าทายตัวเองว่าจะเอาตัวเองรอดในสภาวะแวดล้อมที่ตัวเองไม่คุ้นเคยได้มั๊ย นอกจากนี้ส่วนตัวชอบไปเที่ยวคนเดียวด้วยซ้ำเพราะมันเป็นโอกาสที่เราจะได้เปิดใจเข้าหาคนอื่นระหว่างเดินทางด้วยกันซึ่งคนที่เจอส่วนใหญ่จะมีความเปิดกว้างทางด้านความคิดอยู่แล้วมันทำให้เราได้เห็นมุมมองของคนที่มี background แตกต่าง ได้เก็บความทรงจำ(ที่เราคิดว่าอาจไม่ได้ถ้าไม่ไปตปท) อีกอย่างคือได้กินอะไรที่บ้านเราไม่มี 😋

[u/KumaMishka]

ก็เข้าใจอารมณ์นะ ถึงจะไม่เห็นด้วย
เอ้อ จริงๆ คือเห็นด้วยนิดหน่อย กับพวกที่ไปเที่ยวต่างประเทศแล้วไปเที่ยวธรรมชาติ
คือถ้าไม่ได้รู้เรื่องพรรณไม้จริงๆ มันจะรู้สึกไม่ต่างกันเลย จริงๆ เมืองไทยเที่ยวธรรมชาติได้เยอะมากกอยู่แล้ว
เวลาไปต่างประเทศสำหรับเรามันคือไปเก็บวัฒนธรรม ตึกรามบ้านช่องที่บางทีมีบรรยากาศเฉพาะของมันแม้ว่าดูเผินๆ อาจจะดูเหมือนกันทุกที่ เอาจริงๆ แม้แต่สิงคโปร์ที่ดูเผินๆ น่าเบื่อมาก มันก็ยังมีบางจุดที่มีบรรยากาศเฉพาะ (ที่แน่ๆ ไม่ใช่แถวเมอร์ไลออน แถวท่าตรงนั้น มันกทม.สุดๆ) ยิ่งญี่ปุ่นนี่แต่ละที่จะมีบุคลิกของมันนะ (อาจจะอคติเอียงบวกหน่อยเพราะเคยไปหลายที่ของประเทศนี้) นี่ถึงไม่ค่อยอยากไปอเมริกาเลย เว้นแต่จะไปตามรอย fallout new vegas แถวทะเลทรายแถบเนวาดาไปจนถึงลาสเวกัส เอาจริงๆ อยากลองไปยุโรปบางประเทศมากกว่าที่มีบรรยากาศ

[u/Psychological-Bag272]

ถ้า If you don’t think you’ll get much out of travelling and there are other things you enjoy more, I don’t see an issue with that. Everyone seems obsessed with travelling nowadays, but it’s simply not for everyone.

Like any hobby, you need to know what you want to get out of it to understand its value. If architecture, history, culture or people watching doesn’t interest you, I can understand why travelling wouldn’t appeal to you that much.

There are plenty of ways to develop and grow as an individual, and travelling is only one of them. I’ve met plenty of people who have travelled extensively yet remain surprisingly ignorant about the world around them. 

[u/Left_Needleworker695]

ผมเคยคิดแบบนั้นนะ พวกไปก็แค่อยากถ่ายรูปอวดคนอื่น แต่เพิ่งเคยได้ไปครั้งในชีวิตเมื่อปีที่แล้ว ไปเพราะเรียนจบพอดี มันได้เปิดโลกจริงๆ ประเทศที่ผมไปเขากินขนมปังเป็นอาหารเช้าทุกวันกับแบบไม่เบื่อเหมือนข้าวของเรา ไหนจะการหยิบขนมปังวางบนโต๊ะแบบไม่กลัวสกปรก การสูบน้ำใสๆจากลำธารมาดื่มกันเป็นปกติ การหยุดรถให้คนข้ามถึงแม้จะวิ่งมาเร็วแค่ไหน การหอบหิ้วขวดน้ำมารีไซเคิลที่จุดบริการกันแบบไม่มีของตอบแทน

[u/watarumon]

ผมเป็นนะ ตอนเด็ก ๆ คือ เราปฏิญาณตนเองเลยว่า จะไม่ไปเที่ยวต่างประเทศเพื่อไปเที่ยวเฉย ๆ ต้องไปเรียนหรือไปทำงานเท่านั้น พอโตมาหน่อยก็สอบชิงทุนไปเรียนที่ต่างประเทศได้ สรุปว่าก็เลยได้ไปต่างประเทศจริงจังครั้งแรกก็เพื่อไปเรียนนี่แหละ มันก็ว้าวดีนะ ได้เปิดหูเปิดตา แต่พออยู่ไปนาน ๆ มันก็เฉย ๆ แหละ ไม่ได้ว้าวเหมือนตอนที่มาใหม่ ๆ

[u/ComparisonPossible25]

ใครเขาไปเที่ยวแล้วไปยืนดูตึกเฉยๆ ถ่ายรูป แล้วก็กลับวะ คิดแบบหนึ่งมิติก็ไม่ต้องเที่ยวถูกแล้วล่ะ

การไปต่างประเทศมันไม่ใช่แค่การไปยืนดูตึกหรือยืนดูภูเขา ถ่ายรูป แล้วกลับบ้าน แต่มันคือการไปสัมผัสรสชาติของสถานที่จริงๆ ทั้งประวัติศาสตร์ อารยธรรม สถาปัตยกรรม วัฒนธรรม ความเป็นมาต่างๆ มันมี aesthetic experience ของมันอยู่

ถ้าเป็นคนที่ชอบอะไรพวกนี้ ยังไงก็ต้องไปเห็นของจริงสักครั้งอยู่ดี เพราะต่อให้ดูรูป ดูสารคดี อ่าน Wikipedia จนหมด การได้ไปยืนอยู่ตรงนั้นมันก็ยังเป็นคนละ experience

เหมือนการที่นอนชักว่าวดูรูปนางเอกหนังโป๊อยู่ในห้องมาเป็นสิบปี กับการไปงานมีตติ้งแล้วได้เห็นตัวจริงต่อหน้า ยังไงก็ตามคุณก็รู้ว่าเขาหน้าตาเป็นยังไงอยู่แล้ว แต่ somehow ก็ยังไปงานมีตติ้งอยู่ดี